Un amigo me escribió hace poco: «Creo que he entendido mal esta parte: "Todo es uno mismo”. Tú dirías que estoy diciendo “Muchos es uno”, ¿verdad? ¿Qué dirías? ¿Solo hay uno?», a lo que respondí:
Sí, decir que muchos es uno es una contradicción, a menos que entendamos que muchos es solo una apariencia ilusoria y que, lo que realmente existe, es solo uno. Mientras veamos muchos, no estamos viendo el uno como lo que es, y cuando vemos el uno como lo que es, no veremos muchos. Por lo tanto, aunque lo que aparece como muchos es solo uno, para vernos a uno mismo como realmente somos tenemos que dejar de ver la apariencia de la multiplicidad.
Uno de los principios fundamentales del advaita es «hay uno solo sin un segundo» (ēkam ēva advitīyam), y eso es solo nosotros como realmente somos, como dice Bhagavan en la primera oración del párrafo séptimo de Nāṉ ār?:
யதார்த்தமா யுள்ளது ஆத்மசொரூப மொன்றே.
yathārtham-āy uḷḷadu ātma-sorūpam oṉḏṟē.
Lo que realmente existe es solo ātma-svarūpa [la «forma propia o naturaleza real de uno mismo»].
Asimismo, en el verso 13 de Uḷḷadu nāṟpadu dice:
ஞானமாந் தானேமெய் நானாவா ஞானமஞ்ஞானமாம் பொய்யாமஞ் ஞானமுமே — ஞானமாந்தன்னையன்றி யின்றணிக டாம்பலவும் பொய்மெய்யாம்பொன்னையன்றி யுண்டோ புகல்.
ñāṉamān tāṉēmey nāṉāvā ñāṉamaññāṉamām poyyāmañ ñāṉamumē — ñāṉamāntaṉṉaiyaṉḏṟi yiṉḏṟaṇiga ḍāmpalavum poymeyyāmpoṉṉaiyaṉḏṟi yuṇḍō puhal.
பதச்சேதம்: ஞானம் ஆம் தானே மெய். நானா ஆம் ஞானம் அஞ்ஞானம் ஆம். பொய் ஆம் அஞ்ஞானமுமே ஞானம் ஆம் தன்னை அன்றி இன்று. அணிகள் தாம் பலவும் பொய்; மெய் ஆம் பொன்னை அன்றி உண்டோ? புகல்.
Padacchēdam (separación de palabras): ñāṉam ām tāṉē mey. nāṉā ām ñāṉam aññāṉam ām. poy ām aññāṉamumē ñāṉam ām taṉṉai aṉḏṟi iṉḏṟu. aṇigaḷ tām palavum poy; mey ām poṉṉai aṉḏṟi uṇḍō? puhal.
Traducción al español: Solo uno mismo, que es consciencia, es real. La consciencia que es múltiple es ignorancia. Incluso la ignorancia, que es irreal, no existe excepto como uno mismo, que es consciencia. Todos los diversos adornos son irreales; ¿existen excepto como oro, que es real? Di.
Paráfrasis explicativa: Solo uno mismo, que es jñāna [consciencia], es real. La consciencia que es múltiple [es decir, la mente, cuya raíz, ego, es la consciencia que ve al uno como muchos] es ajñāna [ignorancia]. Incluso [esa] ignorancia, que es irreal, no existe excepto como [además, aparte o diferente de] uno mismo, que es consciencia [real]. Todos los diversos adornos son irreales; ¿existen excepto como oro, que es real? Di. [En otras palabras, aunque ego o mente, que es la falsa consciencia que se ve a sí misma como numerosos fenómenos, es ignorancia e irreal, la substancia real que aparece como ella es solo uno mismo, que es conocimiento verdadero o pura consciencia, así que lo que realmente existe no es ego o mente, sino solamente uno mismo].
La multiplicidad no existe realmente, a pesar de que parezca existir. En la medida en que parezca existir, no es otra cosa que la única consciencia real, así que, en ese sentido, todo es uno. Es decir, lo que parecen ser muchas cosas son en realidad una sola cosa, igual que muchos ornamentos son en realidad una substancia, oro.
Sin embargo, ¿a quién (o para quién) parecen existir muchas cosas? No parecen existir desde el punto de vista claro de uno mismo como consciencia pura, sino solo desde la ilusión de uno mismo como ego. Por tanto, en el verso 26 de Uḷḷadu Nāṟpadu dice:
Sin embargo, ¿a quién (o para quién) parecen existir muchas cosas? No parecen existir desde el punto de vista claro de uno mismo como consciencia pura, sino solo desde la ilusión de uno mismo como ego. Por tanto, en el verso 26 de Uḷḷadu Nāṟpadu dice:
அகந்தையுண் டாயி னனைத்துமுண் டாகுமகந்தையின் றேலின் றனைத்து — மகந்தையேயாவுமா மாதலால் யாதிதென்று நாடலேயோவுதல் யாவுமென வோர்.
ahandaiyuṇ ḍāyi ṉaṉaittumuṇ ḍāhumahandaiyiṉ ḏṟēliṉ ḏṟaṉaittu — mahandaiyēyāvumā mādalāl yādideṉḏṟu nādalēyōvudal yāvumeṉa vōr.
பதச்சேதம்: அகந்தை உண்டாயின், அனைத்தும் உண்டாகும்; அகந்தை இன்றேல், இன்று அனைத்தும். அகந்தையே யாவும் ஆம். ஆதலால், யாது இது என்று நாடலே ஓவுதல் யாவும் என ஓர்.
Padacchēdam (separación de palabras): ahandai uṇḍāyiṉ, aṉaittum uṇḍāhum; ahandai iṉḏṟēl, iṉḏṟu aṉaittum. ahandai-y-ē yāvum ām. ādalāl, yādu idu eṉḏṟu nādal-ē ōvudal yāvum eṉa ōr.
அன்வயம்: அகந்தை உண்டாயின், அனைத்தும் உண்டாகும்; அகந்தை இன்றேல், அனைத்தும் இன்று. யாவும் அகந்தையே ஆம். ஆதலால், யாது இது என்று நாடலே யாவும் ஓவுதல் என ஓர்.
Anvayam (palabras reordenadas en el orden natural de prosa): ahandai uṇḍāyiṉ, aṉaittum uṇḍāhum; ahandai iṉḏṟēl, aṉaittum iṉḏṟu. yāvum ahandai-y-ē ām. ādalāl, yādu idu eṉḏṟu nādal-ē yāvum ōvudal eṉa ōr.
Traducción al español: Si ego se manifiesta, todo se manifiesta; si ego no existe, todo no existe. Ego en sí lo es todo. Por tanto, sabe que solo investigar lo que es es renunciar a todo.
Paráfrasis explicativa: Si ego [la falsa consciencia ‘yo soy este cuerpo’] se manifiesta, todo [todos los fenómenos, todo lo que aparece y desaparece, todo lo que no es nuestra consciencia pura, fundamental, sin cambio e inmutable ‘yo soy’] se manifiesta; si ego no existe, todo no existe [porque nada distinto de la pura consciencia realmente existe, así que todo lo demás parece existir sólo desde la visión de ego, y por eso no puede parecer existir a menos que ego parezca existir]. [Por tanto] ego en sí lo es todo [porque es la semilla original o embrión, que es lo único que se expande como todo lo demás]. Así que, sabe que solo investigar lo que es [a saber, ego] es rendirlo todo [que todo termine] [porque ego dejará de existir si se investiga a sí mismo con la suficiente intensidad, y cuando deje de existir, todo lo demás dejará de existir con él].
¿Por qué dice «ego en sí lo es todo?». Según él, todo son solo pensamientos (es decir, todos los fenómenos son fenómenos mentales), y los pensamientos son solo modificaciones mentales, por eso su única substancia es mente, y la mente en esencia es solo ego, el primer pensamiento «yo», como dice en el verso 18 de Upadēśa undiyār:
எண்ணங்க ளேமனம் யாவினு நானெனுமெண்ணமே மூலமா முந்தீபறயானா மனமென லுந்தீபற.
eṇṇaṅga ḷēmaṉam yāviṉu nāṉeṉumeṇṇamē mūlamā mundīpaṟayāṉā maṉameṉa lundīpaṟa.
பதச்சேதம்: எண்ணங்களே மனம். யாவினும் நான் எனும் எண்ணமே மூலம் ஆம். யான் ஆம் மனம் எனல்.
Padacchēdam (separación de palabras): eṇṇaṅgaḷ-ē maṉam. yāviṉ-um nāṉ eṉum eṇṇam-ē mūlam ām. yāṉ ām maṉam eṉal.
அன்வயம்: எண்ணங்களே மனம். யாவினும் நான் எனும் எண்ணமே மூலம் ஆம். மனம் எனல் யான் ஆம்.
Anvayam (palabras reordenadas en el orden natural de prosa): eṇṇaṅgaḷ-ē maṉam. yāviṉ-um nāṉ eṉum eṇṇam-ē mūlam ām. maṉam eṉal yāṉ ām.
Traducción al español: Solo los pensamientos son mente. De todos, solo el pensamiento llamado "yo" es la raíz. Lo que se denomina mente es "yo".
Paráfrasis explicativa: Solo los pensamientos son mente [o la mente son solo pensamientos]. De todos [los pensamientos], solo el pensamiento llamado "yo" es el mūla [la raíz, la base, el fundamental, el origen, la fuente o la causa]. [Por lo tanto] lo que se denomina mente es [en esencia solo] "yo" [es decir, ego, el pensamiento raíz llamado "yo"].
Así que Bhagavan es el reduccionista definitivo: todos los fenómenos son solo pensamientos; los pensamientos son solo mente; la mente es solo ego; y si, en lugar de mirar a cualquier otra cosa, nos miramos intensa y exclusivamente a uno mismo, veremos que ego es, en realidad, consciencia pura. Por tanto, la pura consciencia es todo lo que existe en realidad. Es «solo uno sin un segundo» (ēkam ēva advitīyam).
Siendo la única substancia (poruḷ o vastu), es solo la pura consciencia lo que se ve equivocadamente como muchos nombres y formas. Así pues, cuando se dice que todo es uno, no significa que todo sea real, sino que lo que aparece como todo es solo una cosa, es decir, uno mismo. Por tanto, en vez de intentar conocer cualquier otra cosa, deberíamos girarnos hacia dentro para mirarnos solo a uno mismo para así conocernos como realmente somos, es decir, como consciencia pura: consciencia que nunca es consciente de ninguna otra cosa más que de sí misma, porque no existe ninguna otra cosa de la que ser consciente, como dice Bhagavan en el verso 27 de Upadēśa undiyār:
Siendo la única substancia (poruḷ o vastu), es solo la pura consciencia lo que se ve equivocadamente como muchos nombres y formas. Así pues, cuando se dice que todo es uno, no significa que todo sea real, sino que lo que aparece como todo es solo una cosa, es decir, uno mismo. Por tanto, en vez de intentar conocer cualquier otra cosa, deberíamos girarnos hacia dentro para mirarnos solo a uno mismo para así conocernos como realmente somos, es decir, como consciencia pura: consciencia que nunca es consciente de ninguna otra cosa más que de sí misma, porque no existe ninguna otra cosa de la que ser consciente, como dice Bhagavan en el verso 27 de Upadēśa undiyār:
அறிவறி யாமையு மற்ற வறிவேயறிவாகு முண்மையீ துந்தீபறவறிவதற் கொன்றிலை யுந்தீபற.
aṟivaṟi yāmaiyu maṯṟa vaṟivēyaṟivāhu muṇmaiyī dundīpaṟavaṟivadaṟ koṉḏṟilai yundīpaṟa.
பதச்சேதம்: அறிவு அறியாமையும் அற்ற அறிவே அறிவு ஆகும். உண்மை ஈது. அறிவதற்கு ஒன்று இலை.
Padacchēdam (separación de palabras): aṟivu aṟiyāmai-y-um aṯṟa aṟivē aṟivu āhum. uṇmai īdu. aṟivadaṟku oṉḏṟu ilai.
அன்வயம்: அறிவு அறியாமையும் அற்ற அறிவே அறிவு ஆகும். ஈது உண்மை. அறிவதற்கு ஒன்று இலை.
Anvayam (palabras reordenadas en el orden natural de prosa): aṟivu aṟiyāmai-y-um aṯṟa aṟivē aṟivu āhum. īdu uṇmai. aṟivadaṟku oṉḏṟu ilai.
Traducción al español: Solo el conocimiento que está desprovisto de conocimiento e ignorancia es conocimiento. Esto es real. No hay ninguna cosa para conocer.
Paráfrasis explicativa: Solo el conocimiento [en el sentido de consciencia] que está desprovisto de conocimiento e ignorancia [de cualquier cosa diferente de uno mismo] es conocimiento [real] [o consciencia]. [Solo] esto es [lo que es] real [o verdadero], [porque en el estado real de consciencia pura de uno] no hay ninguna cosa [aparte de uno mismo] para conocer [o no conocer].
No hay comentarios:
Publicar un comentario